سکوت...

اين قصه خيسه

toolesagetam — Sun, 25 Jan 2009 07:59:18 GMT

حيف روزايي كه بي تو به سر شد

حيف شبهايي كه بي من سحر شد

تو بي من تنها من از تو تنهاتر

حيف اين عمري كه تنها هدر شد

من سردم تو سردي دل نيمه‌جونه

ميسوزه، ميسازه، درب و داغونه

مي‌لرزه حتي با چيك‌چيك اشكام

مثل گنجشكي كه زير بارونه

لبهامون لبخند عشق و كم داره

دلگيرن روزامون، لحظه غم‌باره

دستات و نذرم كن خيلي محتاجم

پاييزم، مي‌ريزم رو به تاراجام

من ابرم تو بارون، اين قصه خيسه

خورشيد و برگردون اينجا قديسه

اعجاز بارون و باور كن وقتي

مي‌خواد اين احساس و از نو بريزه

من ابرم تو بارون اين لحظه نابه

اين لحظه مخصوص ماه و مهتابه

بيدارم يا اينكه مي‌بينم خوابه

كي نيلوفر سهم قلب مردابه؟؟!!

اينجا قلب آدمها بي‌فانوسه

روياشون رويا نيست عين كابوسه

اينجا چشمامون تو گريه مي‌پوسه

من جايي مي‌خوام با تو قد بوسه

ما دستامون با هم دنيا مي‌سازه

بي‌سقف و بي‌ديوار و بي‌دروازه

ما با هم هستيم و با هم مي‌ميريم

بپر با من بپر وقت پروازه ....

با من برقص تا ...

toolesagetam — Sun, 18 Jan 2009 06:46:18 GMT

Dance Me To The End Of Love

« تا انتهای عشق با من برقص »

به زیبایی ات با ویولونی سوزان با من برقص
تا آرامش را درون ام حس کنم با دلهره با من برقص
مانند شاخه ی زیتونی بلندم کن و کبوتر خانه زادم باش
تا انتهای عشق با من برقص
تا انتهای عشق با من برقص

بگذار آن گاه که هیچ چشمی نیست زیبایی ات را ببینم
بگذار حرکت ات را همان گونه که در بابل لمس می کنند حس کنم
آرام آن چه را که تنها از نهایت می دانم نشان ام بده
تا انتهای عشق با من برقص
تا انتهای عشق با من برقص

برای پیوند با من برقص ، بی وقفه با من برقص
با مهر و بسیار دراز با من برقص
ما هر دو پوشیده در عشق خودیم، ما هر دو در بهشتیم
تا انتهای عشق با من برقص
تا انتهای عشق با من برقص

به خاطر کودکانی که تمنای به دنیا آمدن دارند با من برقص
به خاطر پرده هایی که بوسه های ما دریده اند با من برقص
گر چه هر تاری پاره است، حالا خیمه ی سرپناه را برافراز
تا انتهای عشق با من برقص

سرگيجه الاغي...

toolesagetam — Sun, 13 Jan 2008 05:05:53 GMT

اي دلآرامم به جانم بد مكن، بد مي‌كنم

گرکني يك با بدي من هم به خود صد مي‌كنم

گرشوي روزي عيان از پردة ‌] قَد قامَتم [

جان خود را من فداي قامت و قد مي‌كنم

كنده اي بنيادم اما، برده‌اي از يادم اما، داده‌اي بر بادم اما، من هنوزت عاشقم

آتشي بر جانم اما، سوز تو مي‌دانم اما، از جفا ويرانم اما، من هنوزت عاشقم

من نمي‌دونم خدا روز و از ملت گرفته که شب تازه ياد خاطرات جوونيشون مي‌افتن

بابا ديشب تا ساعت ۳ نذاشتن من بخوابم، به کي بگم

از بس خوابم مياد، سرگيجه الاغي گرفتم (به قول عليرضا)

تولد يک سالگيت مبارک...

toolesagetam — Mon, 12 Nov 2007 06:51:43 GMT

رفيق من سنگ صبور غم‌هام

به ديدنم بيا که خيلي تنهام

هيشکي نمي‌فهمه چه حالي دارم

چه دنياي روبه زوالي دارم

مجنونم و دل‌زده از ليلي‌ها

خيلي دلم گرفته از خيلي‌ها

نمونده از جووني‌هام نشوني

پير شدم، پير تو اي جووني

تنهاي بي سنگ صبور

خونه‌ي سرد و سوت و کور

توي شبهات ستاره نيست

موندي و راه چاره نيست

اگرچه هيچ کس نيومد

سري به تنهاييت نزد

اما تو کوه درد باش

طاقت بيار و مرد باش

اگر بياي همونجوري که بودي

کم ميارن حسودا از حسودي

صداي سازم همه جا پرشده

هرکي شنيده از خودش بيخوده

اما خودم پرشدم از گلايه

هيچي ازم نمونده جز يه سايه

سايه‌اي که خالي از عشق و اميد

هميشه محتاج به نور خورشيد

.............................

پدر...

toolesagetam — Sat, 01 Sep 2007 19:56:18 GMT

عجب رسمیه رسم زمونه
قصه برگ و باد خزونه
میرن آدما از اونا فقط
خاطره هاشون به جا میمونه
کجاست اون کوچه
چی شد اون خونه
آدماش کجان خدا میدونه

بوتهء یاس بابا جون هنوز
گوشهء باغچه توی گلدونه
عطرش پیچیده تا هفتا خونه
خودش کجاهاست خدا میدونه
میرن آدما از اونا فقط
خاطره هاشون به جا میمونه

تسبیح و مهر بی بی جون هنوز
گوشهء طاقچه توی ایونه
خودش کجاهاست خدا میدونه
میرن آدما از اونا فقط
خاطره هاشون به جا میمونه

پرسید زیر لب یکی با حسرت
از ماها بعدها چه یادگاری میخواد بمونه
خدا ميدونه
میرن آدما از اونا فقط
خاطره هاشون به جا میمونه

خیلی سخته باور کنی پدری که همیشه توی دستاش عین یه خمیر ورز داده می شدی و با ظرافت ازت نگهداری می کرد تا ترک بر نداری حالا نباشه و مجبور شی لباساشو بغل کنی

بهار نمی دونم چطوری باهات همدردی کنم؟! تنها کاری که از دستم برمیومد نوشتن همین شعر بود که خودم وقتی گوش می دم به یاد روزهای گذشته می افتم...

امیدوارم روح پدرت همیشه شاد باشه

فراموش کردم، فراموشت کنم

toolesagetam — Sat, 14 Jul 2007 19:59:18 GMT

غروبم مرگ خورشيدم ،غم انگيزم ،تب آلودم
نگاه بنگي شهرم، پر از رسوايي دودم

مرا نفرين كن اي عرفان، كه ديشب در خيالاتم
خدا از بيخ گوشم رد شد و من بي خبر بودم

قناري با صداي خواندنم بر خاك مي افتد
كه من يك تكه از آيينه ي آواز داوودم

بدون تو در اين آلودگي هاي غبار اندود
من از دنياي شفاف تغزل نيز مطرودم

صداي پاي پاييز و طنين خش خش برگم
سكوت سخت ديوار و خروش هق هق رودم

جدا از روزهاي گرم و خوب با تو سر كردن
پر از تاريكي ملموس يك حس شب اندودم

حنيف فطرتم بر سنگفرش كوچه ها يخ زد
و من بي او شبيه آتش عصيان نمرودم

چگونه بي خيال زخم هاي كاري ام باشم ؟
مني كه دست هايم را به خون غم نيالودم

شبيه يك گليم پاره و محكوم نابودي
تنيده تارهاي كهنگي پيوسته در پودم

چرا از كوچه باغ خاطرات خوب من رفتي ؟!
مگر من با تو بد كردم ؟ مگر من با تو بد بودم ؟!

سعي كردم ولي نميشه فراموشت كرد، مخصوصاَ‌ اون چشماي قشنگت رو

ديگه حوصله خنديدن ندارم، اصلاَ‌ بدون تو حوصله هيچ‌كاري رو ندارم به خدا

حیف...

toolesagetam — Sun, 01 Jul 2007 21:29:18 GMT

خورشید خاموش، از پشت شیشه

تصویر این شهر، دلگیر همیشه

شهر غریبه، دلهای غمگین

هوای بی تو، هوای سنگین

خونه ی بی تو، مثل یه زندون

حیف من و تو، حیف عشقمون

حیف تو بود، حیف تو بود ای گل من

عشق اگه بود، عشق تو بود ای گل من

حیف تو بود، حیف تو بود ای قلب من

آخر جاده ی عاشقی تنها شدن

گفتی خداحافظ، گفتم خداحافظ

گفتی پشیمونی، گفتم که هرگز

نفس بریده، دستای لرزون

اشک توی چشمام، حیف، نگفتم بمون

غم یه عاشق غم کمی نیست

چه فایده از اشک، وقتی، وقتی کسی نیست

درد یه عاشق، درد کمی نیست

چه فایده از اشک، وقتی، وقتی کسی نیست

حیف تو بود، حیف تو بود، ای گل من

عشق اگه بود، عشق تو بود، ای گل من

حیف تو بود، حیف تو بود، بر باد بری

مثل یه قصه ی کهنه شده از یاد بری

گفتی خداحافظ

گفتم ....

حتي خداحافظي كردنت هم دل من رو سوزوند

حيف كه دستام به دستات نرسيد، كاش مي‌فهميدي چقدر دوستت دارم

اي كاش، اي كاش...

فال قهوه..

toolesagetam — Sat, 23 Jun 2007 11:23:18 GMT

هردم گذر عمر دیدم در پس ایام

هردم شکوه دل دیدم ز خالی بودن جام

هر دم فریاد کنم زین دل نا کام

هردم یار بینم در خیال و می در جام

....

toolesagetam — Mon, 21 May 2007 18:23:18 GMT

آشنای بیگانه..

من زاده ی دامان غمم هیچ کسم نیست

جز اشک در این غمکده فریادرسم نیست

ای درد بیازار مرا، هرچه توانی

خوش باش که می میرم و کس دادرسم نیست

*****************************************************

۰واسه من نیست۰

نیمه گمشده ی من.

toolesagetam — Sun, 20 May 2007 07:50:19 GMT

گویا سالهاست ترا می شناسم

از ستاره گان برایم آشناتری

و از پیوند زمین وآسمان ناگسستنی تر

درهجوم ناباور فصل ها

و در گذر رعد آسای روزها

در زمستان بر همگان الهام شدی

قلب کوچک و گرمت

سرمای زمستان را بی مفهوم می کند

چه خوشبختند زمینیان

که در فصل سرما زاده شدی

دیگر هیچ کس را نیاز هیمه نیست

هم قبیله

مرا در خوشبختی زمینیان سهیم کن