رو درو دیوار این شهر، همش از تو یادگاره

توی این کوچه ی تاریک، منو تنها نمی ذاره

یاد حرفای قشنگت، که تو قلبم لونه می کرد

یاد دلتنگی چشمات، که منو بهونه می کرد

میزنه آتیش به جونم، پس کجایی مهربونم

آخه من ترانه هامو، واسه ی کی پس بخونم

دل من هواتو کرده، آخ کجایی نازنینم

کاشکی بودی و می دیدی، بی تو من تنهاترینم

توی این بازی که ساختی، من همه هستیمو باختم

زیر پات گذاشتی آخر، عشقی که من از تو ساختم

مگه تو دوستم نداشتی، از دلم خبر نداشتی

دلت از سنگ شده انگار، که منو تنها گذاشتی

می شینم منتظر اینجا، تا تو برگردی دوباره

تا بشینی پای حرفام، بریم تا ماه و ستاره

می دونم میای یه روزی، یه روزی که خیلی دیره

یه روزی دل شکستم، سر این کوچه می میره

می زنه آتیش به جونم، پس کجایی مهربونم

آخه من ترانه هامو واسه ی کی پس بخونم

دل من هواتو کرده، آخ کجایی نازنینم

کاشکی بودی و می دیدی، بی تو من تنهاترینم

این چه حکمتیه که من تاحالا یه عید درست و حسابی نداشتم؟؟... خودمم نمی دونم

حالم خیلی گرفته است.. واسه همتون دعا می کنم هیچ وقت انتظار بی خود نکشین

كاش زنگ خونه رو مي‌زدي يهو مي‌ديدم كه تويي، به خدا تمام غصه‌هام فراموشم مي‌شد، چرا ديگه نمياي تو وبلاگم؟ يعني من انقدر بدم؟ حتي ديگه جوابمم نميدي؟ دوست داري پري بميره؟

علي علي!!!